Als je een geheim hebt

Het is niet bepaald een sociaal gebeuren, een escape room bouwen. Vrienden zeggen me: “Oh, leuk, anders kom ik eens langs.” Elke keer opnieuw: “Nee, sorry, dat mag niet. Anders kun je niet meer komen spelen.” Ook op de vraag: “Hoe verloopt het bouwen?” moet ik mij beperken tot “Goed, iets langzamer dan verwacht.”

Waardoor we al maanden bezig zijn onder ons 3. Af en toe moeten we een uitzondering maken, bijvoorbeeld als we de kluis willen open krijgen of als we een afbeelding nodig hebben van iets. Maar niet alle experts zijn enthousiast over escape rooms.

En dan krijgen we een elektricien over de vloer.
Hij heeft er nog nooit van gehoord, van een escape room. Maar hij vindt het wel een boeiend gegeven. Hoe ge├»nteresseerder hij wordt, hoe uitgebreider we alle details overlopen. Af en toe worden zijn ogen groot als schoteltjes. Af en toe zegt hij: “Amai.” Onze woordenstroom is onophoudelijk. Eindelijk mogen we ons geheim verklappen. Eindelijk mogen we tot in detail gaan over onze puzzels. Wat een opluchting.

Of hij misschien eens wil komen meekijken als er een team speelt? Hij lacht.

Annelies

 

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *