De kluis in de kelder

Avonden en avonden waren we bezig met het uittekenen van onze kamer. Een goede sequentie van puzzels. Een mogelijke oplijsting van thema’s. Duidelijke voor-en afkeuren.
En dan komt het: waar gaan we nu eigenlijk bouwen?

Die vraag bracht ons naar verschillende locaties in Gent. Locaties met een ziel en een verhaal. Maar het meest verkocht waren we in de Eskimofabriek.

Ikzelf, met een grote liefde voor industriƫle archeologie, was onmiddellijk gecharmeerd door de fabriekshal. Een fenomenaal gebouw dat terug tot leven komt met respect voor de oude elementen. Trots toonde Bruno, de beheerder, ons de Polonceauspanten, een schitterend ijzeren ophangsysteem voor het dak. Ook Toon en Stef waren helemaal weg van het gebouw.

Maar helemaal wild werden we toen er in de kelder een oude kluis bleek te staan. Een zwaar ijzeren ding. Zonder sleutel en zonder zijn geheimen prijs te geven. “Bruno, weet jij wat er in zit?” Geen idee.

Waaw! Die moet open. Die moeten we hebben. Stef was nog even in de overtuiging dat het hem zelf ging lukken, maar oordeelde toen toch dat een gespecialiseerde firma het sneller zou kunnen.

En deze week was het zo ver.

Annelies

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *